Ik heb je. - Recht in het hart.
Bevredigend? - Ik weet niet of dat het woord is.
Ik bedoelde het niet in de zin van... - Ik wou niet...
Want op die manier doen wij niet aan bevrediging.
Uiteraard.
Ik moet gaan. Giles... - Wacht op je. Ik weet het.
Bedankt voor het trainen.
Zie ik je dit weekend nog? Je hebt zeker al plannen.
O ja, m'n verjaardag. Eerlijk gezegd heb ik wel iets.
Iets? Een afspraakje?
Vroeg hij terloops. Ik heb inderdaad een afspraakje.
Een oudere man, heel knap. Hij wil dat ik papa tegen hem zeg.
Je vader. Je bedoelt toch je vader, hé?
We gaan naar de ijsrevue. Dat moet heel leuk zijn.
Ik kan wel een verzetje gebruiken.
En deze?
Amethist. - En dat wordt gebruikt als?
Pepermuntjes?
Voor toverzakken, geldspreuken en om aura's te reinigen.
Hoe weet je dat 'n aura vies is? Staat er dan 'was me' in 't vuil geschreven?
Ik weet dat je stenen niet interessant vindt,
maar het is wel belangrijk, dus doe er niet zo lollig over.
Het spijt me. Maar Faith is weer eens weg, dus er moet iemand wachtlopen.
Faith wil niet leren, dus moet jij alles weten.
Ik moet altijd de brave zijn. - Dat wachtlopen komt zo wel.
Vanwaar die haast?
Ik denk dat ik gewoon wat overtollige energie moet kwijtraken.
Alles op z'n tijd. Voorlopig, als het niet te veel gevraagd is,
moet je even goed opletten.
Dat was lachen, doe dat nog eens. - Nu ga je er aan.
Nu pas? Wat wou je net dan doen?
We doen het als volgt...
Zeg het even als ik het niet goed doe.
Je bent al vroeg bezig.
Giles, er klopt iets niet.
Misschien moet je dat maar niet meer doen.
Ik werd vannacht duizelig en liet me bijna spietsen. Met m'n eigen staak.
Ik ben m'n scherpte kwijt. M'n scherpte is het land uit.
Wat is er toch aan de hand? - Misschien heb je 'n griepje.
Nee, ik mag nu niet ziek zijn. Ik ga met m'n vader naar de ijsrevue.
Dat doen we altijd op m'n verjaardag. Het betekent zoveel voor hem.
Doe het dan een paar dagen rustig aan. Blijf binnen tot je bent opgeknapt.
Nee, ik moet gewoon wat meer trainen.
Ik ga al.
Een ijsrevue? Zo'n show op het ijs? En hoe oud worden we ook alweer?
Ik ben vroeger naar Snoopy on lce geweest.
Ik vond het eng en heb Woodstock ondergekotst.
Het is echt niet zo kinderachtig.
Het zijn goede kunstrijders en ik krijg een suikerspin en zo'n boekje...
Goed, het is kinderachtig, maar ik vind het leuk.
Het is niet kinderachtig. IJs is gaaf. Het is water, maar ook weer niet.
Zo'n traditie is leuk, vooral nu je je vader niet zo vaak ziet.
Maar eet niet te veel popcorn.
Er komt toch wel een feestje? Wij willen je geboorte graag vieren.
Ik weet niet of ik nog wel feestjes moet geven.
Het gaat altijd mis. Monsters, doden...
Maar achttien is een mooie leeftijd. Je mag stemmen. Je mag in het leger.
Je mag tegen de dienstplicht stemmen. - Ik hou het bij 'n stille beschouwing.
Dat is toch best te combineren met taart en rare hoedjes?
Buffy?
Present. O, presentjes.
Toch niet. Die zijn van je vader.
Hij is druk met z'n kwartaalverslag en hij kan nu niet weg.
Hij maakt het nog goed, het staat allemaal in de brief.
Ik kan wel iemand vragen om voor me in te vallen bij de galerie.
Als je wilt dat ik er met je heen ga.
Nee, dat hoeft niet. Ik wou eigenlijk toch al een rustige verjaardag.
Hoe lang nog, Hobson? - Nog vijf uur, misschien zes, meneer.
Als jullie klaar zijn, kunnen jullie even slapen. Maar wel om de beurt.
Het is bijna zover.
De voorbereiding van de Doder is bijna voltooid.
Het zijn niet alleen stripfiguren. Ze doen ook opera's en balletten.
Brian Boitano doet Carmen, dat is echt werelds.
Hijzelf speelt natuurlijk niet Carmen. Er gaan veel cultuurliefhebbers heen.
Laten we maar weer beginnen met het aardingskristal.
Meestal ga je er met de hele familie heen.
Let goed op de kleine barst in de kern.
Als iemand vrij is, kan hij erheen met z'n dochter of z'n leerling
of z'n Doder.
Maar nu moeten we ons even concentreren.
Zie je dat barstje in het midden?
Het spijt me, was ik weg? Het komt door dat griepje.
Doe er wat aan. We kunnen nu beter... - Ophouden.
Ja, dat is een goed idee.
Welterusten.
Hoe is het met Amy de rat? - Goed, ze is blij met haar tredmolen.
Maar lukt het al om haar weer in een mens te veranderen?
Daar wordt aan gewerkt. Ze heeft nu een schattig belletje...
Dat pik ik niet. Ik heb de hele avond op je gewacht.
En wat is dan het probleem? - Ik stond voor paal voor m'n posse.
Ten eerste: posse? Passé.
En elke sukkel weet dat je mijn geflirt niet serieus moet nemen.
Zeker gezien de omstandigheden.
Welke omstandigheden? - Het was net uit. Zoek het maar op.
Ik was nog niet klaar. - Ik dacht van wel.
Wat mankeert je toch?
Dat mokkel begon zelf.
Gaat het?
Ik ben net neergelegd door een dommekracht en gered door Cordelia.
Wat is er toch? - Het komt wel goed.
Je ziet het probleem niet. Ik heb geen kracht. Ik heb geen coördinatie.
Ik gooi messen als... - Een meisje?
Alsof ik de Doder niet ben.
Luister, geloof me:
vroeg of laat komen we wel achter de oorzaak van deze afwijking.
Beloofd?
Je hebt m'n woord.
Je twijfelt.
Cruciamentum is moeilijk, voor Doder en Wachter.
Maar zo gaat het al tien eeuwen, als de Doder 18 wordt. Het is 'n traditie.
Het is een achterhaald, wreed ritueel.
Ze wordt opgesloten in een tombe. Verzwakt, weerloos.
En dan laat je dat op haar los.
De Raad heeft geen contact meer met Doders, maar ik zit er middenin.
Daarom kan jij er niet over beslissen. - Dat is onzin.
Een Doder moet niet alleen fysiek sterk zijn. Ze moet sluw en vindingrijk zijn.
Ze moet zelfvertrouwen hebben en zelfstandig zijn.
Geloof me, als het voorbij is, zal Buffy sterker zijn.
Of ze zal dood zijn.
Als dat meisje zo goed is als je zegt, hoef je je geen zorgen te maken.
Kunt u me even missen? Ik moet naar de ijzerhandel voor een paar...
Kijk daar even naar.
Vooruit, toe.
Kralik, je pilletjes. Mondje open.
Dat is genoeg. Doe maar weer dicht.
Een vloek tegen Doders.
O nee, wacht. Er staat rovers.
Misschien moeten we het niet bij vloeken en spreuken zoeken.
Misschien is het een soort kryptoniet voor Doders.
Kryptoniet is dodelijk.
Het groene kryptoniet, ja. Ik bedoel het rode, dat Superman verzwakt.
Mis, het gouden kryptoniet verzwakt. Het rode muteert hem in een vreemd...
Jongens? Terug naar de werkelijkheid.
Buffy, ik weet honderd procent zeker dat je je krachten zult terugkrijgen.
Maar stel dat dat niet gebeurt?
Als ik m'n krachten niet terugkrijg, dan niet.
Dan kom ik er wel overheen.
En er zitten ook goede kanten aan. - Er zouden een hoop deuren...
Heb je wat gevonden? - Nee, nog niet.
Jij bent aan de beurt.
Pilletjes.
Ik kom er aan.
Pilletjes.
Toe dan.
Pilletjes. - Voor je neus.
Waar? - Hier.
Ik kan ze niet zien. Ik kan er niet bij.
Doe je ogen eens open.
Er is niets aan de hand.
ALTIJD
Dank je wel, het is prachtig. - Ben je er echt blij mee?
Natuurlijk.
Het is lief en attent,
en het staat vol gave nieuwe woorden als 'aanstonds' en 'ginder'.
Maar vorig jaar leek je veel blijer met die afgerukte arm.
Het spijt me.
Maar het lijkt opeens alsof ik m'n roeping niet goed heb verstaan.
Daar word ik een beetje raar van. - Dat is logisch.
Stel dat ik echt m'n kracht kwijt ben. - Je hebt al zo lang zonder geleefd.
Dat is wel waar.
Maar kan ik dat nu nog wel?
Ik heb te veel gezien. Ik weet wat er 's nachts rondspookt.
En ik kan er niks tegen doen. Straks lig ik bang en weerloos onder m'n bed.
Of ik ga naar 't oude-Doderstehuis en verveel iedereen met m'n verhalen
en m'n gebronsde staak.
Jij zult nooit weerloos of saai zijn, al doe je nog zo je best.
Dat weet ik zo net nog niet.
Voordat ik de Doder werd, was ik...
Ik zal niet zeggen dat ik oppervlakkig was,
maar een zekere persoon, die we Spordelia zullen noemen,
was vergeleken met mij een ware filosoof.
Als ik niet de Doder ben, wat moet ik dan?
Wat heb ik dan te bieden? Waarom zou je me dan nog leuk vinden?
Ik heb je gezien voordat je de Doder werd.
Ik keek naar je en ik zag dat je geroepen werd.
Het was een zonnige middag, voor je school.
Je liep de trap af
en ik hield van je.
Waarom?
Omdat ik je hart kon zien.
Je droeg het voor je uit.
Ik was bang dat het gepijnigd of gebroken zou worden.
Ik wou niets liever dan het beschermen
en verwarmen met m'n eigen hart.
Dat is heel mooi.
Of heel smerig, als je het letterlijk opvat.
Dat bedacht ik ook net.
Je bent wakker. Ik was bang dat ik je had leeggezogen. Dat doe ik wel eens.
Heb jij ook wel eens een liedje in je hoofd dat je er maar niet uit krijgt?
Ik word er gek van.
Dat is stukken beter.
Het is een spel, snap je?
We spelen niet volgens hun regels, maar we willen wel spelen.
Roep je vriend even, dan bespreken we het onder het eten.
Dag, lekker ding. Wat reken je voor 'n privé-optreden voor mij en m'n maat?
'Me naar huis brengen, Angel? Welnee, ik kan best voor mezelf zorgen.'
Neuriën, daar knap ik op af.
Ik wil iemand die de tekst kan onthouden.
Ik wou dat ik dat kon, maar m'n geheugen is niet best.
Laat me los. - Je moet het netjes vragen.
Help. Help me, alsjeblieft.
Help me alsjeblieft.
Stop, u moet me helpen.
Snel.
Toen ik hem sloeg, leek het alsof m'n arm brak. Zo'n pijn deed het.
Ik kan geen gewoon mens zijn. Ik kan niet zo hulpeloos zijn.
We moeten uitzoeken wat er met me aan de hand is.
Dit is een organisch mengsel
van spierontspanners en adrenaline-onderdrukkers.
Het effect is tijdelijk.
Over een paar dagen ben je weer de oude.
Jij?
Het is een test.
De Doder wordt getest op het moment dat...
...of liever, áls ze achttien wordt.
De Doder wordt uitgeschakeld
en opgesloten met een vampier die ze moet verslaan om te slagen.
De vampier tegen wie jij het moest opnemen, is ontsnapt.
Z'n naam is Zackary Kralik.
Als sterveling vermoordde en martelde hij zeker tien vrouwen
en eindigde hij in een zwaarbewaakt gesticht.
Een vampier...
Smeerlap.
Je zag al die tijd hoe ik eronder leed en je zei geen woord.
Ik wou het wel zeggen. - Leugenaar.
Als 't om tradities gaat, moet ik me neerleggen bij wat de Raad wil.
M'n taak was in dit geval duidelijk bepaald.
Ik moest de injecties toedienen en je naar het oude pension brengen.
Ik kan dit niet aanhoren. - Toe nou, Buffy.
Wie ben je?
Hoe kon je me dit aandoen?
Het spijt me enorm. Begrijp wel... - Als je me aanraakt, vermoord ik je.
Luister naar me. Nu je dit weet, is de test niet meer geldig.
Je bent nu veilig.
Ik doe alles om Kralik te verslaan en je vertrouwen te winnen.
Je hebt een naald in me gestoken. Je hebt me vergiftigd.
Wat is er aan de hand?
Het einde van de wereld?
Ik moet nog een werkstuk schrijven, maar dat heeft dan ook geen zin meer.
Je kunt niet alleen naar huis, dat is gevaarlijk.
Ik ken jou niet.
Is ze haar geheugen soms kwijt? Dit is Giles.
Hij zit hier heel vaak.
Cordelia, wil jij me naar huis brengen?
Natuurlijk.
Maar als de wereld gewoon doorgaat, wil ik een briefje.
Moeder.
KOM
Moeder?
Mag ik je moeder noemen?
M'n eigen moeder was iemand die zelf geen zelfrespect had,
dus wou ze het mijne afnemen.
Tien jaar. Zij had de schaar. Wat ze daar allemaal mee deed...
Maar nu is ze dood voor me.
Voornamelijk omdat ik haar heb vermoord en opgegeten,
maar ook omdat ik weet dat ik niet lang meer alleen zal zijn.
Ik neem je dochter.
Ik zal haar niet vermoorden, ik maak haar alleen zoals ik. Anders.
Ze gaat slapen, en als ze wakker wordt,
wordt jouw gezicht het eerste dat ze opeet.
Ik heb een probleem met moeders, dat weet ik wel.
Ik probeerde je net te bereiken.
Ik was bij het pension. - Dan weet je wat er is gebeurd.
Hobson is dood en Blair is een vampier.
Je strak georganiseerde test is danig uit de hand gelopen, vind je niet?
Er is niets veranderd. - Dacht je dat?
Ik heb Buffy alles verteld.
Dat gaat regelrecht in tegen de opdracht van de Raad.
Vreemd genoeg zal dat me nu worst wezen. De test gaat niet door.
De test is al begonnen. Je Doder heeft het strijdperk betreden.
Waarom? - Geen idee.
Ik zag haar naar binnen gaan.
Dit zijn onze zaken niet. - Dit zijn geen zaken.
Zoek me dan, als je kan.
Zoek me dan.
Wat doe je hier in dit donkere bos?
Kom je dit lekkers naar grootmoeder brengen?
Nee, nog een beetje lager. Daar, ja.
Dank je wel.
Blijf wel op het pad, anders verdwaal je nog.
Ik zal niet alles opdrinken.
Buffy, we moeten hier weg.
Waar zijn ze?
Je begrijpt kennelijk niet wat jouw rol in dit alles is.
Heb je enig idee...
Wat heb je met m'n pilletjes gedaan?
WIJWATER
Als ik al m'n kracht had, zou ik nu een grapje maken.
Gelukkig ben je ongedeerd. Die man...
Het lukt niet, ze zitten te strak. - kan je niet...
Nu even niet. Misschien ligt er ergens een schaar.
Proficiat, je bent geslaagd.
Je hebt grote moed en helderheid getoond.
De Raad is zeer tevreden.
Krijg ik nu een sticker?
Ik begrijp dat je van streek bent. - U begrijpt er niets van.
Uw monster viel m'n moeder aan. - Vind je de test oneerlijk?
U kunt maar beter vertrekken voordat ik m'n kracht terug heb.
Het gaat niet om eerlijk. Het is oorlog.
Zij vecht aan het front, u niet. - Mag ik nog even?
We zijn klaar. - Niet helemaal.
Zij is geslaagd, jij niet.
Deze situatie is niet alleen een test voor de Doder.
De Raad en ik hebben besloten je onmiddellijk van je taak te ontheffen.
Je bent ontslagen.
Waarom?
Door je genegenheid voor je beschermelinge ben je bevooroordeeld.
Je koestert een vaderlijke liefde voor haar en dat kunnen we niet gebruiken.
Je kunt het contact met de Doder het beste verbreken.
Ik ga niet weg. - Dat had ik al verwacht.
Maar je mag de nieuwe Wachter niet hinderen of z'n gezag ondermijnen.
Is dat duidelijk? - Overduidelijk.
Nogmaals gefeliciteerd.
Vlieg op.
Een kleurrijk meisje.
Ik kan er gewoon niet bij dat Giles is ontslagen.
Hoe heb je Kralik nou verslagen? - Ze was heel slim.
Vertel het zelf maar.
Bedoel je dat hij echt ontslagen is?
Dat heb je nog lang niet verwerkt, hé?
Maar hij is ontslagen. Werkloos. Hij zit even tussen twee banen.
Giles gaat niet weg, hij blijft bibliothecaris.
Ik ga ze een brief schrijven. - Er verandert niets.
Het gaat erom dat m'n verjaardag weer traditioneel bloederig en eng was.
Alles heeft zo z'n goede kant.
Ik hoop wel dat ik snel weer op krachten ben.
Zal ik je even helpen, meisje?
Je geniet hier veel te veel van. - Soms heb je een sterke man nodig.
Will, kan je me even helpen?